I don’t know whether I should be happy or not. Things are just so complicated to me.

Marami nang nangyari sa buhay ko. Matagal na rin akong hindi nakakapagblog. Lintik na computer kasi ito. Laging sira. So ayun, buti naman ngayon, nareformat na. As usual, balik blogging na naman ako. Hayz….

Masaya ako sa nagiging progress ng kakayamot kong buhay. Kung dati plain white lang siya, ngayon kahit paano nagkakaroon na ng shades of pink. Bakit kaya pink? Ano sa tingin mo? Wala lang. Ang pink kasi habang nagiging dark, lumalapit na ‘yong kulay nito sa red. At ang red ay sumisimbulo sa pag-ibig. Wahehehe Korny!

Naisip ko lang kasi noh, kailangan ko ng pag-ibig sa buhay ko para naman maging masaya ako. Ei, hindi ito pag-ibig sa opposite sex (pero pwede na ring isama), kundi pag-ibig sa lahat ng bagay na ginagawa ko. Unti-unti, naaappreciate ko na rin ang college life ko. sanayan lang talaga ‘yon. Masaya na ako sa UP. Freedom!! Noon akala ko magiging miserable na ang buhay hanggang 4th year. Namimiss ko pa rin kasi (noon) ang block sectioning eh. But I proved myself wrong. I now found the advantage of having a mixed class. Ang dami ko talagang nakikilala. Lumalaki ang circle of friends ko. Masaya siya actually para sa akin. Kung hindi dahil dun, malamang hindi ko nakilala si *tut*. [Hay naku babae ka! ayan ka na naman eh, sa una thankful ka pang nakilala mo siya and then sa huli, pag nasaktan ka na, sandamakmak na sumpa naman ang ibibigay mo!! SuS!] Weirdo noh!? sabi ko nga sa sarili ko eh, love is a big oxymoron. Totoo yan.

Ayun, happy ako, in a way na naging classmates kami. Sana sa mga susunod pang semester, magkita pa rin kami. Pero alam niyo ba, may nasagap akong balita tungkol sa kanya. He’s kinda flirt daw with girls. OMG. I don’t know if it’s true. But you know, inside of me, I can feel na siya yung tipo ng lalaking hindi nagseseryoso pagdating sa mga ganong bagay [relationships]. I can’t say that he’s a playboy. Nah, he’s not that cute. Um… ung tama lang… To me, maganda ang pakikitungo niya sa akin. Mabait, gentleman?, medyo makulit..ano pa ba?? But when I knew that issue about him, it gave me the chance to think na “ay, baka nakikpagflirt nga lang”.. If that’s the case, well, asa naman siyang may mapapala siya sa akin. I’m not yet inclined with that idea. LOL.

Last Saturday and Sunday, UPCAT was held. Ganun na pala katagal yon noh!? Cmula nung nagtest din ako sa UPCAT. 1 taon na pala ang nakaraan. Goshness. Kay bilis talaga ng panahon.

Tapos sa Sept 4, hulaan niyo kung anong meron.

[Wag na nga!...]

Eto pa ang isang chika tungkol sa akin. [grabe! ginagawan ko ng tsismis ang sarili ko.]
Pumunta si 1st-love-ko sa skul last time. Hay naku, akala ko pa naman wala na! As in wala, nag-evaporate na ang feelings ko sa kanya. Pero shet, tagos sa puso ang sakit. Basta I won’t elaborate on that anymore.

Ouch!

What a waste of time if I would just think about him.

Sana tuluyan na akong makamove-on. Puro na lang sakit. Wala na ba akong karapatang maging masaya?

Nyak! Ang drama.

Yun lang po.

Ciao!